Sommige herinneringen blijven niet scherp.
Ze lossen langzaam op in zonlicht, kleur en het gevoel van een eindeloze zomer.
Twee meisjes schrijven achteloos een prijs op een krijtbord, terwijl de haven badend in het licht haar eigen ritme volgt. Er gebeurt bijna niets, en toch voelt het alsof juist dit moment bewaard moest blijven.
De zachte groentinten en het warme licht geven het tafereel een dromerige, bijna filmische sfeer. Alsof je kijkt naar een herinnering die met de jaren vervaagt, maar nooit haar gevoel verliest.
Sangria is een ode aan de schoonheid van gewone momenten die onverwacht onvergetelijk worden.
Ready to hang, met beschilderde zijkanten voor een verfijnde afwerking.
